هدف تحقیق حاضر یافتن عوامل موثر در رشد و توسعه هندبال تیمی در دانشگاههای جمهوری اسلامی ایران بود. بدین منظور از دو پرسشنامه محقق ساخته، به سبک لیکرت، که با نظر متخصصین اعتباریابی گردید، استفاده به عمل آمد و اطلاعات لازم از 145 مربی سرپرست و ورزشکار شرکت کننده در لیگ دسته یک هندبال قهرمانی دانشگاه ها سال 1383 تهران جمع آوری گردید. نتایج آماری انسانی دادند 69 درصد مربیان دارای تحصیلات پائین تر از ورزشکاران بودند و 72 درصد آنها یا کارت مربی گری نداشتند و یا مربی در جه 3 بودند و هشتاد و نه درصد آنها به صورت قرارداد کوتاه مدت تا پایان مسابقات در خدمت دانشگاه بودند. آزمونهای t در گروه های مستقل، در سطح معنی داری 0.05 نشان دادند که بین ورزشکار با مربی / سرپرست روی عدم صلاحیت فنی مربیان، کمبود انگیزه و علاقمندی دانشجویان به هندبال، ناکافی بودن بودجه و سرمایه گذاری دانشگاه برای هندبال، نامناسب بودن برنامه ریزی و زمان بندی برای تمرین و مسابقات اتفاق نظر وجود دارد. از سوی دیگر نظر جامعه های شرکت کننده در تحقیق روی کفایت امکانات و تاسیسات و سرمایه گذاری دانشگاه برای کسب مقام در سطح معنی داری 0.05 متفاوت بوده است. دلایل اصلی عدم پیشرفت هندبال در دانشگاه ها را ورزشکاران غیر موثر بودن فعالیت های تبلیغاتی و معرفی هندبال در بین دانشجویان (20%) و پایین بودن اولویت هندبال بین فعالیت های ورزشی دانشگاه (22%) دانسته اند. از نظر مربی/ سرپرست این دلایل به ترتیب کمبود اطلاعات فنی مربیان درباره هندبال (36%) و ناکافی بودن بودجه (23%) بوده است. به منظور بهبود وضعیت عمومی هندبال در موسسات آموزش عالی، شرکت کنندگان در تحقیق برگزاری بیشتر مسابقات درون و بیرون دانشگاهی، بهبود امکانات، استفاده از مربیان بهتر، افزایش بودجه برای هندبال و عوامل انگیزشی اثر بخش بیشتر را لازم دانسته اند.

لطفا برای مشاهده چکیده به متن کامل (PDF) مراجعه فرمایید.

مقدمه و اهداف: تعادل یکی از فاکتورهای مهم آمادگی حرکتی بوده و از عوامل اساسی در حفظ پوسچر بدنی و انجام مهارت های ورزشی است، همچنین تعادل در زنجیره حرکتی بسته حفظ می شود و کف پا پایین ترین قسمت این زنجیره است و از طرفی دیگر این موضوع در بین ورزشکاران حائز اهمیت است. لذا هدف از تحقیق حاضر بررسی تاثیر ارتفاع قوس طولی داخلی کف پا بر تعادل ایستا و پویای ورزشکاران مرد دانشگاهی بود.مواد و روش ها: با توجه به اهداف و محتوای تحقیق حاضر، این تحقیق از نوع علی-مقایسه ای بوده و روش نمونه گیری از نوع هدفمند می باشد که تعادل ایستا و پویای 90 ورزشکار دانشگاهی 18 الی 25 سال در قالب سه گروه دارای سوپینیشن افزایش یافته (30 نفر)، پرونیشن افزایش یافته (30 نفر) و کف پای طبیعی (30 نفر) به ترتیب به وسیله دستگاه توزیع فشار زبریس در حالت ایستاده با چشمان باز و تست تعادلی Y ارزیابی شد. همچنین، به منظور تعیین ارتفاع قوس طولی داخلی کف پای آزمودنی ها از آزمون افت استخوان ناوی با استفاده از روش توصیفی برادی استفاده گردید. به منظور تحلیل داده های آماری و مقایسه بین گروه ها نیز از روش آماری آنوا یک راهه استفاده گردید.یافته ها: نتایج تحقیق حاضر نشان داد که تفاوت معناداری در میانگین نوسان پوسچر در حالت ایستاده (تعادل ایستا) در بین گروه های سه گانه وجود داشت (2 و df=87، F=2.25، p=0.01)، اگرچه این تفاوت در میزان میانگین نمرات کسب شده در آزمون Y (تعادل پویا)، معنادار نبود (2 و df=87، F=2.25، p=0.11).نتیجه گیری: با توجه به نتایج تحقیق حاضر، اگرچه تغییر ارتفاع قوس طولی داخلی کف پا بر روی تعادل ایستای آزمودنی ها دارای تاثیر منفی بود، اما در تعادل پویای آنها تاثیر معنادار نداشت. لذا پیشنهاد می شود در برنامه تمرینات اصلاحی، ورزشی و توانبخشی در افراد دارای سوپینیشن و پرونیشن افزایش یافته به ویژه در ورزشکاران مبتلا، بر تجویز تمرینات تعادلی ایستا تاکید شود و همچنین با توجه به تعدد عوامل تاثیرگذار بر تعادل پویا، بررسی این عوامل در هنگام ارزیابی تعادل پویا مدنظر قرار گیرد.

هدف تحقیق: وضعیت تغذیه ای یکی از مهم ترین عوامل تعیین کننده سلامتی، آمادگی و عملکرد ورزشی ورزشکاران است. لذا هدف این تحقیق بررسی دانش، نگرش و عملکرد تغذیه ای دانشجویان مرد شرکت کننده در المپیاد ورزشی دانشجویان در سال 1393 بود.روش تحقیق: در این تحقیق 330 دانشجوی ورزشکار به روش انتخابی هدف دار برگزیده و با روش توصیفی - پیمایشی مورد ارزیابی قرار گرفتند. ابزار جمع آوری داده ها پرسشنامه دانش، نگرش و عملکرد تغذیه ای (شامل 4 بخش) بود که به طریقه مصاحبه تکمیل شد. در بخش اول اطلاعات شخصی دانشجویان و در سایر بخش ها میزان دانش، نگرش و عملکرد تغذیه ای دانشجویان ورزشکار بررسی شد. در این پرسشنامه 31 سوال برای دانش تغذیه ای، 21 سوال برای نگرش تغذیه ای و 8 سوال برای عملکرد تغذیه ای وجود دارد که حداکثر نمره برای هر سوال یک می باشد. برای تجزیه و تحلیل داده ها از آزمون های t تک نمونه ای، تحلیل واریانس یک طرفه و ضریب همبستگی پیرسون استفاده شد.نتایج: یافته ها نشان داد که دانشجویان ورزشکار دانش و نگرش تغذیه ای ضعیفی داشتند، اما عملکرد تغذیه ای آنان متوسط بود. دراین بین، دانش، نگرش و عملکرد تغذیه ای دانشجویان ورزشکار به طور معنی داری از حد مطلوب پایین تر بود (p<0.05). علاوه بر این رابطه مثبت و معنی داری بین دانش، نگرش و عملکرد تغذیه ای وجود داشت (p<0.05) با این حال، تفاوت معنی داری بین دانش، نگرش و عملکرد تغذیه ای دانشجویان ورزشکار در رشته های ورزشی مختلف و بر اساس سطح تحصیلات آنان وجود نداشت (p>0.05).نتیجه گیری: نتایج این تحقیق نشان داد که وضعیت دانش، نگرش و عملکرد تغذیه ای دانشجویان مرد ورزشکار شرکت کننده در المپیاد ورزشی دانشجویان ضعیف است و همه ورزشکاران صرف نظر از رشته ورزشی و سطوح تحصیلات نیاز مبرم به آموزش های نظری و کاربردی تغذیه ای دارند.

لطفا برای مشاهده چکیده به متن کامل (PDF) مراجعه فرمایید.

مقدمه: خستگی ذهنی، معمولا به دنبال فعالیت های طولانی مدت شناختی حادث می گردد، به گونه ای که عملکرد شناختی را کاهش می دهد و منجر به تغییر در هماهنگی های حرکتی می شود. لذا هدف این مطالعه، بررسی تاثیر یک جلسه ماساژ ریلکسیشن سویدی بر مهار خستگی ذهنی و بر قدرت و حس عمقی زانوی ورزشکاران دختر دانشگاهی بود. روش ها: در این مطالعه 16 دختر ورزشکار رشته تربیت بدنی و علوم ورزشی دانشگاه رازی به صورت تصادفی و بر اساس معیارهای ورود به مطالعه به عنوان نمونه انتخاب و تحت پروتکل خستگی ذهنی (45 دقیقه فعالیت شناختی) قرار گرفتند. قبل و پس از خستگی ذهنی، حس عمقی با خطای بازسازی زاویه و قدرت عضلات با داینامومتر دستی ارزیابی شد. بعد از 48 ساعت آزمودنی ها یک جلسه ماساژ ریلکسیشن سویدی دریافت کردند و بلافاصله پس از آن خستگی ذهنی و سپس پس آزمون دوم اجرا گردید. جهت بررسی تغییرات درون گروهی از تست آنالیز واریانس مکرر استفاده شد. یافته ها: یافته ها نشان داد که بین میانگین نمرات حس عمقی فعال، حس عمقی غیرفعال و قدرت اکستنسورهای زانوی آزمودنی ها در مقایسه پس آزمون خستگی ذهنی با پس آزمون ماساژ ریلکسیشن سویدی افزایش معناداری وجود دارد (05/

مقدمه و اهداف: تغییرات بیومکانیکی و نقص های حسی-حرکتی در افراد مبتلا به بی ثباتی مزمن مچ پا گزارش شده است. با این وجود اطلاعات کمی در مورد ارتباط بین الگوهای عملکرد حرکتی و عملکرد حسی-حرکتی در افراد مبتلا به بی ثباتی مزمن مچ پا وجود دارد. هدف از مطالعه حاضر، ارزیابی ارتباط بین نقص های حرکتی مرتبط با الگوهای عملکرد حرکتی با عملکرد حسی-حرکتی در ورزشکاران دانشگاهی دارای بی ثباتی مزمن مچ پا بود. مواد و روش ها: تعداد 40 ورزشکار دانشگاهی مبتلا به بی ثباتی مزمن مچ پا داوطلب شرکت در تحقیق بودند. به منظور ارزیابی نقص های حرکتی، از 3 الگوی عملکردی اسکات بالای سر، اسکات بالای سر با بالا آوردن پاشنه و اسکات تک پا استفاده و بر اساس سیستم Fusionetics، امتیازدهی شدند. عملکرد حسی-حرکتی با استفاده از آزمون های کنترل پاسچر ایستا و پویا، دامنه حرکتی دورسی فلکشن مچ پا، حس عمقی مفصل مچ پا و قدرت عضلانی مچ پا ارزیابی شد. به منظور بررسی ارتباط بین ارزیابی های عملکرد حرکتی و عملکرد حسی-حرکتی از آزمون های همبستگی پیرسون و رگرسیون خطی چندگانه استفاده شد (05/0P<). یافته ها: نتایج نشان داد که ورزشکاران دانشگاهی دارای بی ثباتی مزمن مچ پا، به ترتیب دارای کیفیت اجرای ضعیف (1/14± 1/20 ٪ )، متوسط (4/17± 3/52 ٪ ) و خوب (4/19± 1/80 ٪ )، در اجرای اسکات تک پا، اسکات بالای سر و اسکات بالای سر با بالا آوردن پاشنه بودند. بلند شدن پاشنه پا از زمین (50٪ ) و والگوس زانو (70٪ )، نقص های حرکتی شایع اندام تحتانی در اسکات بالای سر و اسکات تک پا در افراد مبتلا به بی ثباتی مزمن مچ پا بودند. همچنین همبستگی معناداری بین برخی آزمون های عملکردی با برخی عملکردهای حسی-حرکتی و بین برخی نقص های حرکتی با برخی عملکردهای حسی-حرکتی مشاهده شد (05/0≥ P). علاوه بر این برخی نقص های حرکتی از روی برخی آزمون های حسی-حرکتی پیش بینی شدند (05/0P<). نتیجه گیری: از یافته های تحقیق حاضر می توان نتیجه گیری کرد که ورزشکاران دانشگاهی مبتلا به بی ثباتی مزمن مچ پا دارای نقص های حرکتی در ارزیابی های عملکرد حرکتی بودند. همچنین همبستگی معنا داری بین برخی ارزیابی های عملکرد حرکتی و برخی عملکردهای حسی-حرکتی وجود داشت و همچنین می توان بر اساس ارزیابی های عملکرد حسی-حرکتی برخی نقص های حرکتی را پیش بینی کرد.

مقدمه و اهداف: طی سالهای اخیر، در شناسایی افت شنوایی نوجوانان و انجام مداخلات به هنگام، پیشرفتهای چشمگیری به وقوع پیوسته است. اثربخشی رویکردهای توانبخشی در ابعاد متعددی از جمله کاهش میزان معلولیت، پذیرش، سودمندی و رضایت قابل بررسی می باشد. هدف از پژوهش حاضر بررسی رابطه سودمندی سمعک با کیفیت زندگی نوجوانان کم شنوا بود. مواد و روش ها: 33 دانشجوی زن ورزشکار با میانگین سنی 48/2± 15/22 سال، وزن 36/8± 72/60 کیلوگرم و قد 40/6 ± 15/165 سانتی متر به صورت هدفمند از جامعه آماری انتخاب شدند. ارزیابی خطای مطلق بازسازی مفصل زانو در دو زاویه 45 و 60 درجه فلکشن، طی سه روز به طور تصادفی با سه زمان مختلف کشش استاتیک عضله چهارسر، با روش فتوگرامتری صورت گرفت. یافته ها: نتایج آزمون تحلیل واریانس یک طرفه با اندازه گیری های مکرر نشان داد که از نظر آماری اختلاف معناداری در خطای بازسازی زاویه ای مفصل زانو بین زمان های مختلف کشش استاتیک عضله چهارسر وجود ندارد(05/0

لطفا برای مشاهده چکیده به متن کامل (PDF) مراجعه فرمایید.

مطالعات انجام شده حاکی از آن است که ورزش می تواند تراکم توده استخوانی را افزایش دهد، اما هنوز در مورد نوع و شدت آن که حداکثر تحریک آنابولیک را بر روی استخوان ایجاد می کند، اطمینان حاصل نشده است. هدف این مطالعه، تعیین و مقایسه اثر درازمدت ورزش باستانی بر میزان تراکم توده استخوانی ورزشکاران این رشته در مقایسه با ورزشکاران فوتبالیست و مردان غیر ورزشکار همسان از نظر ویژگی های دموگرافیکی و متغیرهای تاثیرگذار بوده است. این تحقیق از نوع علی مقایسه ای پس از وقوع می باشد. نمونه های این تحقیق را 20 ورزشکار مرد (10 ورزشکار باستانی، 10 فوتبالیست) و 10 نفر غیر ورزشکار سالم، 40 تا 50 ساله تشکیل می دادند. ورزشکاران از باشگاه های شهر همدان انتخاب و دارای حداقل بیش از 20 سال سابقه ورزشی مستمر در هر یک از رشته های فوق الذکر بودند، در حالی که غیر ورزشکاران سابقه هیچ گونه فعالیت ورزشی مستمر و منظمی نداشتند. تراکم ماده معدنی استخوان (BMD) مهره های کمر و گردن استخوان ران نمونه ها به وسیله دستگاه جذب سنج دوتایی - انرژی اشعه ایکس (DEXA) اندازه گیری شد. داده های 3 گروه با استفاده از آمار توصیفی و استنباطی (تحلیل واریانس یک طرفه (ANOVA تحلیل شدند. نتایج نشان داد در مقایسه با گروه کنترل، ورزشکاران باستانی و فوتبالیست در ناحیه گردن استخوان ران و مهره های کمر به طور معناداری تراکم ماده معدنی بالاتری داشتند .(P£0.05) تراکم استخوان ورزشکاران باستانی در ناحیه ستون مهره ها نسبت به ورزشکاران فوتبالیست به طور معناداری بالاتر بود .(P£0.05) همچنین، تراکم ماده معدنی در ناحیه گردن استخوان ران ورزشکاران باستانی در مقایسه با فوتبالیست ها اندکی بیشتر بود، لیکن به لحاظ آماری معنی دار نبود .(P³0.05) نتایج تحقیق حاضر حاکی از این است که رشته ورزشی باستانی نیز همچون سایر رشته های ورزشی اثرات مثبتی بر تراکم ماده معدنی استخوان ها به ویژه در ناحیه کمر می باشد. از آنجا که امکان ادامه و انجام بسیاری از رشته های ورزشی در سنین میانسالی و بالاتر با توجه به ماهیت و آسیب زا بودن آنها کم می باشد، و از طرف دیگر امکان انجام رشته ورزشی باستانی و زورخانه ای در سنین یاد شده، این رشته ورزشی به عنوان یک ورزش اثرگذار در حفظ بهتر تراکم استخوانی و پیشگیری کننده از بیماری استئوپروز یا پوکی استخوان توصیه می گردد.